فصل دوازدهم در اشاره بنفخ صور و تبديل زمين و آسمان نفخه در قيامت دو نفخه است : اول از جهت اماتت هر كه پندارد كه حياتى دارد از اهل آسمانها و زمينها ، كه اصحاب ظاهر تنزيل و باطن تأويل‌اند يا بمحسوس و معقول خود تأويلى كرده آيد ، وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ 1 . و اماتت ايشان بكشف عواد مقالات و نشر اداء ديانات ايشان باشد تا بمعاينه هستى خود و دانش و بينش خود بدانند و بحقيقت ، إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ 2 متيقن شوند ، وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ 3 . و نفخهء دويم از جهت احياى ايشان بود بعد از اماتت و قيام از خواب جهالت . ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ 4 . و اين قيام قيامت باشد و در قيامت بعث بود ، ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ 5 . پس ثواب و عقاب باشد و كسانى باشند كه دنيا و آخرت ايشان متحد شده باشد . « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا » 6 و به آن محتاج نباشند كه گويند : فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ 7 ، پس